Miszna
Miszna

Kabbalah do Pirke Awot 3:16

הוּא הָיָה אוֹמֵר, הַכֹּל נָתוּן בְּעֵרָבוֹן, וּמְצוּדָה פְרוּסָה עַל כָּל הַחַיִּים. הַחֲנוּת פְּתוּחָה, וְהַחֶנְוָנִי מֵקִיף, וְהַפִּנְקָס פָּתוּחַ, וְהַיָּד כּוֹתֶבֶת, וְכָל הָרוֹצֶה לִלְווֹת יָבֹא וְיִלְוֶה, וְהַגַּבָּאִים מַחֲזִירִים תָּדִיר בְּכָל יוֹם, וְנִפְרָעִין מִן הָאָדָם מִדַּעְתּוֹ וְשֶׁלֹּא מִדַּעְתּוֹ, וְיֵשׁ לָהֶם עַל מַה שֶּׁיִּסְמֹכוּ, וְהַדִּין דִּין אֱמֶת, וְהַכֹּל מְתֻקָּן לַסְּעוּדָה:

Zwykł mawiać: wszystko jest dane jako poręczenie. [Succah 53a): „Nogi człowieka gwarantują, że zaprowadzi go na miejsce, do którego go żądają”], a sieć [(cierpienia i śmierć)] jest rozłożona na wszystkich żyjących. Sklep jest otwarty [i ludzie wchodzą i kupują na kredyt], a sklepikarz daje kredyt [i ufa wszystkim, którzy przychodzą wziąć. Tak więc ludzie grzeszą każdego dnia, a Święty Niech będzie błogosławiony czeka na nich, aż nadejdzie ich czas], a księga jest otwarta [do zapisania udzielonego kredytu, aby nie został zapomniany], a ręka pisze: że nie można powiedzieć: chociaż księga jest otwarta, czasami sprzedawca jest zajęty i nie zapisuje wszystkiego—dlatego: „A ręka pisze”], a wszyscy, którzy chcą pożyczyć, mogą przyjść i pożyczyć [tj. „i zostało udzielone pozwolenie” (powyżej). Nikt nie jest zmuszany do zaciągania pożyczek wbrew swojej woli.], A zbieracze [(nieszczęścia i bolesne perypetie)] krążą w kółko każdego dnia i dokonują [„spłaty”] człowieka [czasami] zgodnie z jego wiedzą [(Czasami pamięta jego dług i mówi: „Dobrze, że mnie osądziłeś”)], i [czasami] nie do jego wiedzy [(czasami zapomina i szykuje się na sąd B-ga)]; ale oni mają na czym polegać, [księga główna i sklepikarz, któremu powierzono swoją księgę. Tak więc te cierpienia „opierają się” na czynach człowieka, które są pamiętane przez Bg, ale zapomniane przez człowieka.], A sąd jest prawdziwym sądem [Dla Świętego Błogosławionego On nie tyranizuje swoich stworzeń (Avodah Zarah 3a) ] i wszystko gotowe do uczty. [Zarówno prawi, jak i niegodziwcy (po zażądaniu długu) mają udział w przyszłym świecie.]

Or Neerav

Let the deaf hear (Isa. 42:18) and the lame run and not get tired. Let the blind see (Isa. 42:18) the teeming visions (Exod. 38:8) which are gleaned and reaped by the heads of the tribes (Num. 30:2), they and their children (Gen. 33:6), commoner and priest alike, as is acknowledged properly. “All is foreseen, and permission is given” (Avot 3:16). Let the men go (Exod. 10:11) to the chief cornerstone (Ps. 118:22) to make books (Eccles. 12:12) which speak of the honor of God to the house of Israel. For all the congregation (Num. 16:3), the suckling with the venerable man (Deut. 32:25), and the mixed multitude fell a lusting (Num. 11:4) for Torah and testimony (Isa. 8:20), and the weaned child shall put his hand (Isa. 11:8).
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Poprzedni wersetCały rozdziałNastępny werset